De magie van vrijdag de dertiende

Lieve lezers,

Wat een magisch weekeinde. Ik ben euforisch en dat betekent een emotionele gevarenzone. Om de euforie nog even vast te houden, voordat ik uit deze gevarenzone treed, schrijf ik, terwijl ´´Liebe ist fur alle da´´ speelt op de nieuwe multimediaspeler die ik van mijn zoon heb gekregen. ´´Wij hebben hem toch over en jij hebt niet eens een CD-speler of radio,´´ zei B. een paar weken geleden, gul en meedenkend als altijd.
Nou mijn kleine lieverd werd afgelopen vrijdag de 13-de 13.
En dus vierden we het op deze magische datum gezellig met ons eigen gezinnetje.
Lullig gegeven daarbij was dat het tevens een ziekenbezoek was aan zijn zus, mijn oudste lieverd, die na die griep wederom ziek is.
Strak van de zorgen en gewapend met twee rode rozen Vampire voor mijn mannen als grapje en een heus echt ziekenboeket voor mijn liefste oudste werd ik onthaald door een tevreden paps en een uiterst goed gehumeurde jarige en de zieke bleek aan de betere hand.
En zoals altijd ging ik ook weer weg, de tranen weer voelen prikken achter mijn ogen.
Maar ik grapte gewoon door. ``Whaha, jij bent dit jaar twee keer TWENTYFOURSEVEN jarig.´´ Daarmee mijn plezier over deze holle term nog eens benadrukkend.

Sorry, ik kan er nog steeds niet over uit hoor. 24/7 bezig zijn geldt toch echt alleen nog altijd voor de mensen die echt continu aan het werk zijn, zoals gekazerneerde brandweermannen, militairen die uitgezonden zijn naar de bekende brandhaarden en mensen die een functie bekleden waarbij ze echt 24 per week beschikbaar moet zijn zoals Obama of JP -ja die laatste is bij gebrek aan beter, maar we zitten er maar mooi mee opgescheept-

Maar goed dat was even terzijde.
De volgende dag stond dochterlief en vriend voor de deur, zomaar, verrassing om mij op te halen, want nu vierden we de verjaardag met de hele familie.
En mijn zoon was in zijn element, vader en ik ook.
En helemaal toen ik onverwachts terug een lift kreeg van mijn broertje die vaststelde dat ik zo relaxed was na het doorhakken van een zekere knoop. ´´En dan henb ik het niet over kantelen, As´´.

Zegt het voort. Zegt het voort. Assepoester is relaxed.

En de grauwe zondag met die eindeloze buien kreeg tenslotte ook een ondefinieerbare euforie. En waarom. Dat is voor jullie een vraag en voor mij een weet.
Het bestaat echt.. liefde zonder te bezitten. Denn Liebe ist fur allen da, auch fur mich.
De katten spinnen er wel bij en ik ga weer aan de slag met ´´Lucifer´´ van Connie Palmem . Ik weet waarop het uitdraait als ik euforisch blijf.

Het katern van de Volkskrant over de magie van vrijdag de 13-de moet ik nog lezen.
En ja ook ik vrijdag de telefoon uitgezet na 22.00 uur.
Zodat het ook gauw weer zaterdag zou worden.
Wie het bedacht heeft weet ik niet. Dat staat misschien in het Volkskrantkatern.
Maar magie is toch echt iets anders dan rampspoed en ellende.

Liefs,

Assepoester