Wat een mislukt geval

Lieve lezers,

Je gaat een gesprek in met de beste bedoelingen. Maar wat je wilt zeggen, komt er niet uit. Wat een k/gevoel houd je daar aan over.
Voordat je het weet, zit je met slaapmedicatie die je wel kunt gebruiken omdat je niet kunt slapen. Maar... nog steeds heb je niets zinnigs gezegd.

Het overkomt mij en ik hang boven mezelf.

Ik heb zin om heel hard weg te rennen naar waar ik wel echt nodig ben.
Want Kayl zit voor haar examens en ik zit... met mijn mond vol tanden.
Voor de zoveelste keer.

Komt er aan dat klunzige gedoe van mij nou echt nooit een einde.

Wat doe ik hier in hemelsnaam.

Ik weet het. Het klinkt zielig. Maar op medelijden zit ik niet te wachten.
Wel op iemand die mij gegrijpt en nu ga ik een potje janken.

Liefs een verdrietige Assepoester